|
Drewo: Pieśni z Ukrainy No 2
KOKA Records
folk / etno / World Music: Ukraina
DREWO
Drewo to zespół, który zapoczątkował na Ukrainie nurt "muzyki autentycznej". Powstał w roku 1979 w Kijowie. Tworzą go studenci i absolwenci Narodowej Akademii Muzycznej, wykładowcy i naukowcy. Kierownikiem zespołu jest etnomuzykolog,
doktor historii sztuki - Jewhen Jefremow.
Repertuar Drewa stanowią tradycyjne pieśni z centralnej i wschodniej Ukrainy zebrane w ekspedycjach etnograficznych, a następnie odtwarzane przez Drewo ze szczególną troską o zachowanie ich pierwotnej siły, surowego piękna i uroku oraz
lokalnego kolorytu.
Drewo "Pieśni z Ukrainy"
"Grupę wokalną Drewo założyli w 1979 roku studenci, absolwenci i wykładowcy muzykologii Konserwatorium Kijowskiego. Chcieli śpiewać tradycyjne ukraińskie pieśni, przekazywane z pokolenia na pokolenie, czasami nawet od ponad tysiąclecia.
Założyli, że będą używać tej samej maniery wykonawczej co mieszkańcy wsi. Dzięki licznym wyprawom etnograficznym dziś mają w repertuarze prawie wszystkie pieśni z cyklu ukraińskich obrzędów kalendarzowych i wesel, liczne pieśni obyczajowe i liryczne.
Muzyka jest oszałamiająco piękna. Dostarcza nam jednak czegoś więcej niż tylko doznań estetycznych. Swym śpiewem Drewo nie tylko przybliża tradycję Ukrainy, ale i - może to zabrzmi patetycznie, ale tak właśnie jest - wyraża ducha słowiańszczyzny..." Olaf Szewczyk - Gazeta Wyborcza
TRACKLISTA:
- Szedł brat z siostrą - ballada wiosenna
- Spił się kozak, spił się - liryczna
- Dziwna na tym świecie nastała godzina (Sierotka) - psalm
- Oj ty dębie kędzierzawy - liryczna
- Pomyśl dziewczyno, pomyśl - weselna
- Marsz weselny
- Powiej, wietrze, drogą; Dołem, koniki, dołem - weselne
- Maryno, Maryno - liryczna
- Pod mostem trawa rośnie - liryczna
- Zza góry wieje wiatr - liryczna
- Koło rzeki, koło brodu - liryczna
- Leciała kukułka, na brzegu usiadła - liryczna
- Oj na górze żyto - liryczna, kozacka
- Wygoń, matko, kowala z chaty - taneczna, żartobliwa
- Hopak 'Durybało' - taniec
- Na Syjońskiej Górze - kolęda
PIEŚNI LIRYCZNE I BALLADY - jeden z najważniejszych nurtów ukraińskiej tradycji śpiewaczej. Rzewna melodyka i harmonijny, rozbudowany wielogłos stanowią cechę wspólną tych pieśni. W ciągu ostatnich 2-3 stuleci na wsi ukraińskiej wykształcił się charakterystyczny styl ich wykonywania. Zasadniczy, wielogłosowy pochód głosów niższego timbre'u uzupełnia tzw. "pidholosok" - solowy głos w górnym rejestrze, który autonomicznym ruchem rytmomelodycznym kontrapunktuje pozostałe głosy, współtworząc z nimi harmonijną całość. Śpiewany zespołowo głos basowy niekiedy nabiera wielowymiarowości dzięki indywidualnej ornamentyce linii melodycznej. W zależności od regionu styl ten różni się pewnymi osobliwościami. I tak w porównaniu do pieśni Wschodniego Podola ("Spił się kozak...") - w pieśniach Polesia występuje bogatsza ornamentyka melodyczna indywidualizująca i dramatyzująca śpiew ("Maryno, Maryno..."). Z kolei pieśni z Lewobrzeża, a szczególnie z
Połtawszczyzny charakteryzuje powolniejsze, niekiedy rozciągnięte tempo i melodyczny rozmach. Duet basu i "pidholoska" kontrapunktuje dodatkowo jeszcze jeden, środkowy głos solowy. Jeszcze innym ciekawym zjawiskiem jest dialogowanie solistów podczas zaśpiewów ("Leciała kukułka...").
INFO WYDAWCY
Drewo: Jewhen Jefremow, Iryna Klymenko, Tetjana Sopilka, Petro Towstucha, Roman Jenenko, Hanna Ochrimczuk, Serhij Ochrimczuk, Susanna Karpenko
Muzyka i słowa tradycyjne / lyrics and music traditional
Nagrano 16-17 maja 2000 w kościele Nawiedzenia NMP w Warszawie przez Studio Dźwięków Niemożliwych. Nagranie i montaż: Tadeusz Sudnik.
Recorded on May 16-17, 2000 in The Church of Our Lady Mary in Warsaw by Impossible Sounds Studio. Recording and editing: Tadeusz Sudnik
Książeczka po polsku i ukraińsku.
Prekursorzy nurtu "muzyki autentycznej" na Ukrainie na drugiej nagranej dla KOKi płycie. Odrzucając natrętną praktykę stylizacji i eskponując samoistne piękno surowego śpiewu Drewo buduje symboliczny pomost pomiędzy dwoma odległymi światami - archaicznej kultury wiejskiej i współczesnym. Zespół powstał w roku 1979 z inicjatywy etnomuzykologa Jewhena Jefremowa i studentów kijowskiej Akademii Muzycznej. Członkowie Drewa odtwarzają zebrane w ekspedycjach pieśni z najwyższą troską o ich pierwotny charakter i wierność lokalnym tradycjom wokalnym.
Druga płyta Drewa - to inny zestaw pieśni, z przewagą lirycznych, ale klimat pozostaje niezmiennie urzekający: wspaniałe głosy w niezwykłych harmoniach i ornamentyce śpiewu. Wtajemniczeni odnajdą na niej kilka klasyków, jak "Spił się, kozak" czy "Maryno, Maryno"... Wkładka do płyty - w wersjach ukraińsko-polskiej lub ukraińsko-angielskiej.
Fragmenty reakcji na album poprzedni:
(...) Zestaw odtworzonych z pasją archaicznych pieśni ukraińskich; uchwycona na gorąco magia muzyki etno; niesamowite harmonie wokalne łączące korzenny, pogański żywioł z bliskim pieśniom cerkiewnym sakralnym uduchowieniem. Czyste, surowe piękno. Rewelacja. (...)
Rafał Księżyk (Brum ?/98)
(...) W tradycyjnej kulturze śpiew jest nie tylko sposobem porozumienia z ludźmi, ale przede wszystkim z naturą. Nastrój rozległej przestrzeni ukraińskich stepów znajduje swój dźwiękowy obraz w ludowej muzyce - długie frazy, melodie przejmowane przez kolejne głosy, budujące rodzaj archaicznej, ale przecież kunsztownej polifonii. (...) Przenika je nastrój powagi, solenności, który płynie z ich źródła - rytuału. I stąd też ich transowa monotonia. Te cechy rozwodniły się w niedawnych latach, kiedy upiększano folklor pod gusta miejskiego odbiorcy. Drewo przywraca mu jego pierwotną postać.
Jan Kawiorski (Tygodnik Powszechny, 4.10.1998)
(...) Muzyka jest oszałamiająco piękna. Dostarcza nam jednak czegoś więcej niż tylko doznań estetycznych. Swym śpiewem Drewo nie tylko przybliża tradycję Ukrainy, ale i - może to zabrzmi patetycznie, ale tak właśnie jest - wyraża ducha słowiańszczyzny. Ta muzyka coś w nas porusza - coś, co tkwi głęboko, pogrzebane pod stosem narzuconych przez kulturę McDonalda wzorców zachowań, pragnień, wrażliwości. Słuchając śpiewu Drewa, jesteśmy bardziej świadomi swojej tożsamości.
Olaf Szewczyk (Gazeta Stołeczna ?/2000)
|
