|
Stilo: Lisboa Avenue
Konador 2007
folk jazz / folk rock / ethno
Czwarta płyta zespołu, zarejestrowana w New Project Studio w Wołominie, z gościnnym udziałem m.in. muzyków z Portugalii oraz Iranu. Na okładce wykorzystano obraz Joanny Łątki.
Kilka utworów w całości znajduje się na stronie: myspace.com/stilospace
"... Po raz pierwszy Stilo usłyszałem blisko dwa lata temu podczas folkowego festiwalu w Skierniewicach. Potem była ubiegłoroczna (2002 r.) Nowa Tradycja w Warszawie (gdzie grupa zdobyła jedną z głównych nagród) i letni koncert na Dziedzińcu Zamkowym w Poznaniu. Piszę o tym wszystkim, bo z przyjemnością obserwuję, jak rozwija się i dojrzewa proponowana przez zespół koncepcja. Grupa, która od początku wydawała mi się wielce obiecująca, dziś jest już profesjonalnym i frapującym wykonawcą.
Stilo prezentuje kompetentne i trafne improwizacje, intrygujące kompozycje oraz przemyślane, wysmakowane odniesienia do muzycznej tradycji. Proponuje formułę akustyczno-elektryczną; elementy jazzu, czasem też rocka, splata z bardziej lub mniej ewidentnymi odwołaniami do muzyki tradycyjnej. Trochę tu słowiańszczyzny, trochę orientu; w składzie Stilo jest muzyk z Turcji - Serhan Kizilpinar grający na darabuce. Poza nawiązaniami do czystej tradycji w repertuarze grupy znalazł się też jeden z mazurków Fryderyka Chopina. Ważna jest jednak nie tylko sama obecność tej kompozycji (wszak w dowolnym kontekście wykorzystać można każdy muzyczny temat), ale fakt, że doskonale współgra on z resztą materiału, że jest elementem spójnej układanki..."
Tomasz Janas [fragment recenzji występu grupy w poznańskim klubie Blue Note (22.03.2003), który ukazał się w Gazecie Wyborczej]
STILO SKŁAD:
- Zuza Kuczbajska - skrzypce
- Janusz Żukowski - saksofon tenorowy, klarnet
- Wojtek Stasiak - gitara akustyczna i elektryczna
- Jarek Cieślak - bębny, perkusja
- Tomasz Żur - gitara basowa i elektryczna
gościnnie:
- Marek Górka (Vahanara) - śpiew
- Mohammad Rasooli (Iran) - nay
- Genoveva Faisera (Portugalia) - śpiew
- Joao Bengala (Portugalia) - gitara portugalska
- Sylwia Świątkowska - skrzypce
- Marek Dutka - klawisze
TRACKLISTA:
- Mazura Boomerang
- Oxalis
- Światła Dunaju
- Latimeria
- Kwak Song
- Most Karola
- 52
- Lisboa Avenue
- Azoia
RECENZJE PŁYTY
Turecko-karpackie Red Hoty
Warszawski (obecnie) kwintet szuka swego miejsca nie w krainie czystych stylistycznie dźwięków, ale gdzieś na ich pograniczu. Zafascynowany transowością i uduchowieniem muzyki Wschodu próbuje przełożyć je na język jazzu i rocka. Swoje eklektyczne, się gające do wielu źródeł inspiracje muzycy tłumaczą dość pretensjonalnymi wynurzeniami o "odkrywaniu Złotych Dźwięków" i "drodze do obiecanego Domu". Co akurat jest nieistotne. Siła Stilo tkwi bowiem nie w napuszonym filozofowaniu, w a radości grania, co "Lisboa Avenue" - ich czwarta już płyta - demonstruje doskonale. Zdominowane przez skrzypce brzmienie, ciekawe podziały rytmiczne, wielki duch improwizacji - to atuty grupy. W tej neo-folkowej potrawie znalazło się nawet miejsce na wariacje na temat "Breaking the Girl" Red Hot Chili Peppers. Jedyne, czego mi nieco brakuje, to pewien niedostatek kompozycji - mało czytelne melodie i tematy nikną w ogólnej radości improwizowania. Słucha się tego fantastycznie, im częściej, tym lepiej, ale odtworzyć w pamięci już nie tak łatwo. Ale i tak nie wstyd puścić cudzoziemcom. Tym bardziej, że kilkoro (Iran i Portugalia) gościnnie gra i na tej płycie.
Filip Łobodziński ("Newsweek", styczeń 2008; ocena: 4 gwiazdki na 6)
The homecountry of this quintet may be Poland, in their music they are true worldcitizens. Their fourth album is jazzrock/fusion spiced up with balkan, klezmer, African and middle-eastern influences.
The five members, Janusz Żukowski (reeds), Wojtek Stasiak (guitar), Tomasz Żur (bassguitar), Jarek Cieślak (drums) and Zuza Kuczbajska (violin), get some extra exotic help by Iranian nay-player Mohammad Rasooli as well as Genoveva Faisca (vocals) and Joao Bengala (Portuguese guitar) from Portugal who recorded their parts in the titletrack in that country. Other than the recordings of the city of Lissabon everything else is recorded in Poland. Apart from the contributions from the Portuguese and Iranian musicians, which are immediately identifiable, the sound of Stilo is quite balanced and consistent. The great instrumentalists play together in such a way that the diverse sourcematerial melds into a consistent and powerful sound.
The first two tracks, Mazura Boomerang and Oxalis, are carried by the drive of the drums, with seductive violin leads and themes that take you to the Balkans. In Oxalis also the Iranian ney takes over as well as taking the pace down to prepare us for the more romantically inclined Światła Dunaju. In Latimeria percussion takes the lead. The following short intermezzo Kwak Song takes a more Asiatic turn, with some strange sounds and a more confusing atmosphere. The music is largely instrumental, but in Most Karola we get some vocals in Polish before a riff commences that reminds me of Smoke On The Water. We get some time to relax in 52 and then the beautiful crystalline sound of the Portuguese guitar brings us to Lisboa Avenue, where we also get some more vocals, but this time in Portuguese. The last tune (Azoia) is instrumental and has some light rock influences. The outro consists of Lissabon streetrecordings to make the circle full.
World music is a 'genre' susceptable to lots of cheesy interpretations or bitter critique, but technically it's the best term to describe this music. Traditions from all over the world are found but the total ends up 'homeless', but far from aimless. Bitterness or cheesiness remain far away because Lisboa Avenue features some fine musicianship and a seductive energy that radiates from the dynamic mix.
Martijn Busink ("MusiqueMachine", styczeń 2008; ocena: 4 gwiazdki na 5)
|
